KEEP ON PRAYING FOR ONE ANOTHER
(James 5:16; Ephesians 6:18; 1 Thessalonians 5:25)
The Power
of Prayer in Our Fellowship
Brethren,
the Lord has given us a gift so powerful, so essential, and so neglected by
many — the gift of prayer. James 5:16 says: “Confess your faults one to
another, and pray one for another, that ye may be healed. The effectual fervent
prayer of a righteous man availeth much.” Prayer is not just a private act;
it is also a family act. God commands us to pray not only for ourselves but for
one another.
Why?
Because in Christ we are one body. If one member suffers, all suffer. If one
member rejoices, all rejoice (1 Corinthians 12:26). Prayer is the breath of
this body — without it, we suffocate. And when we intercede for each other, we
show that the love of Christ truly dwells in us.
Confess
and Intercede
Notice
the order in James 5:16 — “Confess your faults one to another, and pray one
for another.” Confession humbles us. It reminds us we are not perfect. It
tears down pride and opens the door for healing. Prayer then lifts us up. The
Greek word translated “confess” (ἐξομολογεῖσθε, exomologeisthe) means “to
openly agree, to acknowledge fully.” This is not about boasting in sin, but
about honesty before brethren we trust, so they may stand with us in prayer.
When you
confess, you are not weak — you are wise. When you pray for the brother or
sister who confesses, you are not wasting time — you are moving heaven. The
text says “that ye may be healed.” Healing begins when pride bows down
and prayer lifts up.
The
Effectual Fervent Prayer
James
continues: “The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.”
This phrase in Greek, energeō — where we get “energy” — means active,
powerful, working prayer. It is not empty words. It is prayer fueled by faith,
prayer rooted in righteousness. Brethren, do we still believe that prayer
changes things? That God bends His ear when His children cry out?
Elijah
was a man subject to like passions as we are, and he prayed earnestly that it
might not rain — and it rained not for three years and six months (James 5:17).
Then he prayed again, and heaven gave rain. Do you see? One man praying
according to God’s will stopped the skies. Another prayer opened them. If the
prayer of one man availed much, what about the united prayers of an entire
congregation?
Pray
Without Ceasing
Paul said
in 1 Thessalonians 5:25, “Brethren, pray for us.” And in Ephesians 6:18,
“Praying always with all prayer and supplication in the Spirit, and watching
thereunto with all perseverance and supplication for all saints.” Notice
the words: always… all… all saints. Prayer is not seasonal. It is not
occasional. It is constant, persevering, inclusive.
Brethren,
do not only pray when trouble comes. Pray before the storm so you may stand in
the storm. Do not only pray for yourself. Pray for the brother struggling
silently. Pray for the sister carrying burdens unseen. Pray for the preacher,
the elders, the young ones, the weak ones. Pray for the lost who have not yet
obeyed the gospel.
The Enemy
Hates a Praying Church
Why does
God command us to pray for one another? Because Satan trembles when the church
kneels. The devil can resist programs, entertainments, and empty words, but he
cannot withstand a praying people. A prayerless church is a powerless church. A
prayerful church is a victorious church.
When
Peter was in prison, the church prayed without ceasing unto God for him (Acts
12:5). And what happened? Chains fell. Doors opened. Guards were bypassed. An
angel led him out. Do you see, brethren? God answers when His people unite in
prayer.
Application:
Keep on Praying
Brethren,
what about us today? Do we carry each other’s burdens to the throne of grace,
or do we carry gossip? Do we intercede for the weak, or do we criticize them?
Do we pray for the lost, or do we simply condemn them?
Let us
repent of prayerlessness. Let us renew our commitment to pray for one another.
Pray for the sick. Pray for the spiritually weak. Pray for marriages. Pray for
the young. Pray for the leaders. Pray for the gospel to have free course. Pray
for laborers in the harvest.
The Call
to Obedience
But let me
also speak to you who are not yet in Christ. How can we pray for you if you
refuse to obey the gospel? The prayers of the righteous avail much, but outside
of Christ you have no mediator, no access to the Father. Friend, your greatest
need is not our prayers, but your obedience.
The Lord
calls you to believe in Christ (John 8:24), repent of your sins (Luke 13:3),
confess Him before men (Romans 10:9–10), and be baptized for the remission of
sins (Acts 2:38). Then, washed in His blood, you will rise to walk in newness
of life — and then the church will rejoice to pray with you and for you as a
fellow child of God.
Final
Plea
Brethren,
keep on praying for one another. When you feel weak, pray. When you see another
stumble, pray. When you rejoice, pray. When you mourn, pray. Keep on praying
until we stand together before the throne where prayer shall turn into eternal
praise.
The
question is: will you start praying as God commands? Will you humble yourself,
confess your faults, and intercede for others? Or will you leave this place
with lips silent and hearts cold?
Today,
God calls us. Let us bow, let us kneel, let us lift one another before His
throne. And if you need to obey the gospel, do not delay. “Behold, now is
the accepted time; behold, now is the day of salvation” (2 Corinthians
6:2).
Invitation
Hymn / Call:
Brethren,
if your heart has been pricked like those in Acts 2:37, do not resist. Come in
faith, come in repentance, come to Christ in baptism, or come in repentance as
a Christian who needs prayer. The church is ready to pray for you and with you.
by
Readers may share, print, teach, or repost these articles if unaltered, intent preserved, not sold or used commercially, and with a clear link back to this blog.
#PrayForOneAnother #KeepOnPraying #James516 #EffectualPrayer #ChurchOfChrist #BibleTruth #ChristianLiving #NTpattern #Panalangin
IPAGPATULOY ANG PAGDARASAL PARA SA ISA’T ISA
(Santiago 5:16; Efeso 6:18; 1 Tesalonica 5:25)
Ang Kapangyarihan ng Panalangin sa Ating Pagsasama
Mga kapatid, ang Panginoon ay nagbigay sa atin ng isang kaloob na
napakalakas, napakahalaga, subalit, madalas napapabayaan — ang panalangin. Sabi
ng Santiago 5:16: “Ipahayag ninyo ang inyong mga kasalanan sa isa’t isa, at
ipanalangin ng isa’t isa, upang kayo’y magsigaling. Malaki ang nagagawa ng maningas
na panalangin ng taong matuwid.” Ang panalangin ay hindi lamang pribadong
gawain; ito rin ay gawain para sa pamilya. Iniuutos ng Diyos na hindi lamang
tayo manalangin para sa ating sarili kundi para rin sa isa’t isa.
Bakit? Sapagkat sa kay Cristo ay iisang katawan tayo. Kung ang isang
sangkap ay nagdurusa, lahat ay nagdurusa. Kung ang isang sangkap ay nagagalak,
lahat ay nagagalak (1 Corinto 12:26). Ang panalangin ang hininga ng katawan na
ito — kung wala nito, tayo ay nauupos. At kapag ipinapanalangin natin ang isa’t
isa, ipinakikita natin na ang pag-ibig ni Cristo ay tunay na nananahan sa atin.
Ipahayag at Ipanalangin
Pansinin ang pagkakasunod sa Santiago 5:16 — “Ipahayag ninyo ang
inyong mga kasalanan sa isa’t isa, at ipanalangin ng isa’t isa.” Ang
pagpapahayag ay nagpapakumbaba sa atin. Pinapaalala nitong hindi tayo sakdal.
Binabasag nito ang kapalaluan at binubuksan ang pintuan ng kagalingan. Ang
panalangin naman ang siyang nagbabangon sa atin.
Ang salitang Griyego para sa “ipahayag” (exomologeisthe) ay
nangangahulugang “tapat na umamin, buong pusong ipahayag.” Hindi ito pagbubuhat
ng sariling kasalanan na parang ipinagmamalaki, kundi pagiging tapat sa kapatid
na maaasahan upang siya ay makapanalangin kasama natin.
Kapag nagpahayag ka, hindi ka mahina — ikaw ay matalino. Kapag
ipinanalangin mo ang kapatid na naghayag, hindi ito sayang — ikaw ay kumikilos
sa katuwiran ng langit. Sabi ng talata: “upang kayo’y magsigaling.” Ang
kagalingan ay nagsisimula kapag yumuyuko ang kapalaluan at inaangat ng panalangin
ang nadapa.
Ang Maningas na Panalangin
Dagdag ni Santiago: “Malaki ang nagagawa ng maningas na panalangin ng
taong matuwid.” Ang “maningas” sa
salitang Griyego (energeō) ay nangangahulugang aktibo, gumagawa,
makapangyarihan. Hindi ito simple na salita. Ito ay panalanging pinapagalaw ng
pananampalataya, nakaugat sa katuwiran. Mga kapatid, naniniwala pa ba tayo na
ang panalangin ay nakapagbabago ng kalagayan? Na ang Diyos ay nagtutuon ng
Kanyang tainga kapag dumadaing ang Kanyang mga anak?
Si Elias ay taong may damdaming gaya rin natin, at siya’y nanalangin ng
buong sigasig na huwag umulan — at hindi nga umulan sa loob ng tatlong taon at
anim na buwan (Santiago 5:17). Pagkatapos ay nanalangin siyang muli, at ang
langit ay nagbigay ng ulan. Nakikita ba natin ito? Isang tao lamang, ngunit
nang manalangin siya ayon sa kalooban ng Diyos, tumigil ang langit. Nang
manalangin muli, bumukas ang langit. Kung ang panalangin ng isa ay nakagawa ng
marami, gaano pa kaya kung ang buong iglesia ay sama-samang mananalangin?
Manalangin Nang Walang Patid
Sabi ni Pablo sa 1 Tesalonica 5:25, “Mga kapatid, idalangin ninyo
kami.” At sa Efeso 6:18, “Na magsipanalangin kayo sa lahat ng panahon na
may boong panalangin at daing sa Espiritu, at mangagpuyat sa ganito na may buong
pagtitiis at dalangin dahil sa lahat ng mga banal.” Pansinin ninyo: sa lahat ng panahon… lahat ng panalangin… para sa lahat ng mga banal. Ang
panalangin ay hindi sa pana-panahon lamang o kung may panahon lamang. Hindi ito
paminsan-minsan lamang. Ito ay palagian,
may pagtitiis, at para sa lahat ng kapatid.
Mga kapatid, huwag lamang tayong manalangin kapag dumarating ang unos.
Manalangin tayo bago pa dumating ang unos, upang matibay tayong makapanindigan.
Huwag lamang manalangin para sa sarili. Ipanalangin mo ang kapatid na tahimik
na naghihirap. Ipanalangin mo ang
kapatid na may pasan na hindi nakikita. Ipanalangin mo ang mangangaral, ang
mga matatanda sa iglesia, ang mga kabataan, ang mahihina. Ipanalangin mo ang
mga nawawala at hindi pa sumusunod sa ebanghelyo.
Kinasusuklaman ng Diyablo ang Isang Iglesia na Nanalangin
Bakit iniutos ng Diyos na ipanalangin natin ang isa’t isa? Sapagkat
nanginginig si Satanas kapag ang iglesia ay lumuluhod. Kayang labanan ng
diyablo ang mga gawang-taong programa, kasayahan, at hungkag na salita, ngunit
hindi niya kayang pigilan ang bayan ng Diyos na nananalangin. Ang iglesiang
hindi nananalangin ay walang kapangyarihan. Ang iglesiang nananalangin ay palaging matagumpay.
Nang si Pedro ay nasa bilangguan, ang iglesia ay nanalangin ng walang
patid sa Diyos para sa kaniya (Gawa 12:5). At ano ang nangyari? Nalaglag ang
tanikala. Nabuksan ang mga pinto. Nalampasan ang mga bantay. Inilabas siya ng
anghel. Nakikita ba ninyo, mga kapatid? Sumusagot ang Diyos kapag ang Kanyang
bayan ay nagkakaisa sa panalangin.
Pagsasabuhay — Ipagpatuloy ang Pananalangin
Mga kapatid, paano naman tayo kumikilos ngayon? Dinadala ba natin ang
pasanin ng isa’t isa sa trono ng biyaya, o tsismis ang dinadala natin?
Ipinapanalangin ba natin ang mahina, o hinahatulan natin sila? Ipinapanalangin
ba natin ang mga nawawala, o hinahayaan na lamang natin silang mapahamak?
Magsisi tayo sa pagiging pabaya sa panalangin. Muling itanim sa ating
puso ang panata na ipagdasal ang isa’t isa. Ipanalangin ang maysakit.
Ipanalangin ang mahihina sa espiritu. Ipanalangin ang mga pamilya. Ipanalangin
ang mga kabataan. Ipanalangin ang mga namumuno sa bayan. Ipanalangin ang mga naglilingkod
sa Panginoon. Ipanalangin ang malayang paglaganap ng ebanghelyo. Ipanalangin ang
mga manggagawa sa ani.
Ang Panawagan sa Pagsunod
Ngunit kausapin ko rin kayo na wala pa kay Cristo. Paano ka namin
ipapanalangin kung tinatanggihan mo ang pagsunod sa ebanghelyo? Ang mga
panalangin ng matuwid ay malaki ang nagagawa, ngunit kung ikaw ay nasa labas
kay Cristo at patuloy na tumatanggi sa panawagan ng ebanghelyo, wala kang
tagapamagitan, wala kang daan patungo sa Ama. Kaibigan, ang pinakamalaki mong
pangangailangan ay hindi lamang ang aming panalangin, kundi ang iyong pagtalima.
Tinatawag ka ng Panginoon na sumampalataya kay Cristo (Juan 8:24),
magsisi sa iyong mga kasalanan (Lucas 13:3), ipahayag Siya sa harap ng mga tao
(Roma 10:9–10), at magpabautismo sa kapatawaran ng mga kasalanan (Gawa 2:38).
Pagkatapos, sa dugo ni Cristo, ika’y mabubuhay na may bagong buhay — at sa araw
na ito, may kagalakan ang mga anghel sa langit, at kagalakan para sa iglesia na
ipanalangin ka bilang kapatid.
Huling Pakiusap
Mga kapatid, ipagpatuloy ang pananalangin para sa isa’t isa. Kapag ikaw
ay mahina, manalangin. Kapag may kapatid na nadapa, manalangin. Kapag
nagagalak, manalangin. Kapag nagdadalamhati, manalangin. Ipagpatuloy ang
pananalangin hanggang tayo’y magsama-sama sa trono ng Diyos kung saan ang
panalangin ay magiging walang hanggang pagpupuri.
Ang tanong: magsisimula ka bang manalangin gaya ng iniutos ng Diyos?
Magpapakumbaba ka ba, magpapahayag, at magdadasal para sa iba? O lalabas ka ba
rito na tahimik ang labi at malamig ang puso?
Ngayon, tinatawag tayo ng Diyos. Yumuko tayo, lumuhod tayo, itaas natin
ang isa’t isa sa Kanyang trono. At kung kailangan mong sumunod sa ebanghelyo,
huwag kang magpaliban. “Narito, ngayon ang panahong ukol; narito, ngayon ang
araw ng kaligtasan” (2 Corinto 6:2).
Awit ng Paanyaya
Mga kapatid, kung ang inyong puso ay nasaktan
gaya ng mga nasa Gawa 2:37, huwag ninyong labanan. Lumapit sa pananampalataya,
lumapit sa pagsisisi, lumapit kay Cristo sa bautismo, o lumapit bilang
Kristiyanong kailangan ng panalangin. Ang iglesia ay handang manalangin para sa
inyo at kasama ninyo.
by
Maaaring ibahagi, i-print, ipangaral, o i-repost ang mga artikulo dito kung hindi ito babaguhin, panananatilihin ang tema ng layunin, hindi ipagbibili o gagamitin para kumita, at may malinaw na link pabalik sa blog na ito.
#PrayForOneAnother #KeepOnPraying #James516 #EffectualPrayer #ChurchOfChrist #BibleTruth #ChristianLiving #NTpattern #Panalangin