The Origin and Error of “Once Saved, Always Saved” (OSAS): A Biblical Exposé

English

🇵🇭 Tagalog

The Origin and Error of “Once Saved, Always Saved” (OSAS)

A Biblical Exposé

An Authoritative Study Using the King James Bible

---

Introduction: A Question of Eternal Security

The doctrine of Once Saved, Always Saved (OSAS) asserts that once a person is saved, they can never lose their salvation, regardless of future behavior, apostasy, or rebellion. It is often linked with the phrase “eternal security” in Protestant theology. This study examines the origin, evaluates the biblical claims, and provides a full refutation using only the Scripture as the final and only authority.

I. Historical Roots of OSAS (A Brief Context)

Though many today assume OSAS to be an apostolic doctrine, its systematized form arose from John Calvin's doctrine of Perseverance of the Saints (TULIP), later popularized by Baptist theologians like Charles Stanley and modern evangelical churches. However, early church fathers such as Tertullian, Origen, and even Augustine taught that apostasy was possible.

More notably, the apostles themselves warned the churches repeatedly of falling away (Acts 20:29–30; Gal. 5:4; Heb. 6:4–6), showing that the early church did not believe in unconditional security.

II. Core Error of OSAS — Misunderstanding Grace and Obedience

The heart of the OSAS error lies in conflating initial justification with final salvation. Scripture clearly teaches that believers must remain faithful (Rev. 2:10), not merely begin the race but finish it (2 Tim. 4:7–8).

III. Key Scriptures Misused by OSAS Advocates — Refuted

1. John 10:28-29 – “Neither shall any man pluck them out of my hand.”

OSAS Claim: Eternal security is guaranteed because no man can remove a believer from Christ’s hand.

Refutation: While no man can forcibly remove the sheep, the sheep may stray. The verse does not say a person cannot leave of their own will. Jesus’ sheep are those who hear His voice and follow Him (v.27)—a continuous action. Apostasy is a personal departure, not external theft.

2. Romans 8:38–39 – “Nothing shall separate us from the love of God.”

OSAS Claim: Salvation cannot be lost because nothing can separate us from God’s love.

Refutation: God's love is unwavering, but salvation is conditional on abiding in Christ (John 15:6). The passage doesn’t say a person cannot forfeit salvation—it says external forces cannot forcefully separate us. Love is not equivalent to guaranteed salvation; God loved Israel, yet judged them (Jer. 31:3 cf. Hos. 9:15).

3. Ephesians 1:13–14 – “Ye were sealed with that holy Spirit of promise.”

OSAS Claim: Being sealed by the Spirit means our salvation is permanently secured.

Refutation: The Greek word for “sealed” (σφραγίζω – sphragizō) means marked or authenticated, not irreversibly locked. Ephesians 4:30 commands: “Grieve not the Holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption.” The sealing is contingent upon not grieving Him.

IV. Irrefutable Biblical Proofs Against OSAS

Here are plain, direct Scriptures that OSAS cannot reconcile:

1. Galatians 5:4

“Christ is become of no effect unto you, whosoever of you are justified by the law; ye are fallen from grace.”

Implication: One can fall from grace—this disproves “once in grace, always in grace.”

2. Hebrews 3:12–14

“Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God... For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end.”

Implication: Salvation is conditional upon continued steadfastness, not a one-time event.

3. 2 Peter 2:20–22

“For if after they have escaped the pollutions of the world through the knowledge of the Lord... they are again entangled therein... the latter end is worse with them than the beginning.”

Implication: Apostasy results in a worse state than before salvation, showing loss of salvation.

4. Revelation 3:5

“He that overcometh... I will not blot out his name out of the book of life.”

Implication: Names can be blotted out of the Book of Life. This fact alone nullifies OSAS.

Greek Insight – The Word “Overcometh” (νικῶν, nikaō)

The word “overcometh” (νικῶν, nikaō) comes from the verb νικάω, meaning to conquer or be victorious.
Grammatically, it is a present active participle, meaning “the one who keeps on overcoming.”
This shows continuous, ongoing action, not a one-time victory.

Thus, Christ’s promise — “I will not blot out his name out of the book of life” — is conditional upon continual perseverance.
Only those who keep overcoming will keep their names in the Book of Life.

Other passages using the same continuous form include Revelation 2:7, 2:26, and 1 John 5:4, all emphasizing a life of ongoing victory rather than a single act of faith.

V. Apostolic Warnings and Conditional Security

Scripture	Condition for Salvation
Matthew 10:22	“He that endureth to the end shall be saved.”
Colossians 1:23	“If ye continue in the faith grounded and settled.”
1 Corinthians 9:27	“Lest... I myself should be a castaway.”
Hebrews 10:26–27	“If we sin willfully… there remaineth no more sacrifice for sins.”

VI. Salvation: A Covenant Relationship, Not a Static Status

Salvation is described as:

• A walk (1 John 1:7)
• A fight (1 Tim. 6:12)
• A race (Heb. 12:1)
• A vine-branch relationship (John 15:1–6)

All of which imply continual participation. Jesus Himself said:

“If a man abide not in me, he is cast forth as a branch… and they are burned.” (John 15:6)

VII. Greek Insight – Hebrews 6:6

“If they shall fall away…”

Greek: παραπίπτω (parapiptō) – to deviate, to apostatize.

This verb shows active departure, not passive drifting. This falling away makes restoration difficult—not because God won’t forgive—but because the heart is hardened (Heb. 3:13).

VIII. Final Appeal: The Danger of a False Hope

Believing in OSAS gives false security, discouraging vigilance and repentance. But Jesus warns:

“Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy…” (Luke 21:36)

Salvation is God’s gift—but must be kept through faith and obedience (Phil. 2:12; Jude 21).

Conclusion: Once Saved, Always Faithful — Or Lost

The Bible consistently teaches conditional security—a believer can fall, be deceived, and ultimately lost if they do not continue in faith. Let us heed the apostolic call:

“Let us therefore fear, lest… any of you should seem to come short of it.” (Hebrews 4:1)

Endnotes: Historical Origins of OSAS

1. Charles Stanley, Eternal Security: Can You Be Sure?, Thomas Nelson Publishers, 1990.
    – Stanley wrote: “Even if a believer for all practical purposes becomes an unbeliever, his salvation is not in jeopardy.” (p. 93)
2. Tertullian, On Modesty, Chapter 21.
    – Tertullian affirms that salvation is conditional, saying: “He that endureth to the end, the same shall be saved, not he that begins but he that continues.”
3. Origen, Against Celsus, Book 3, Chapter 13.
    – Origen plainly states: “It is possible, after one has received the knowledge of God, to fall away and perish.”
4. Augustine, On Rebuke and Grace, Chapter 9.
    – Augustine acknowledged that those regenerated “can, by their own will, fall into disbelief and evil works, and so perish.”
5. Philip Schaff, History of the Christian Church, Vol. 2, Chapter 12.
    – Schaff summarizes: “The possibility of a fall after baptism and the loss of salvation was the prevailing doctrine of the ancient church.”
6. J.N.D. Kelly, Early Christian Doctrines, HarperOne, 2004 edition, p. 412.
    – Kelly confirms: “There is no doubt that the primitive Church held the possibility of falling from grace.”

---

by

Readers may share, print, teach, or repost these articles if unaltered, intent preserved, not sold or used commercially, and with a clear link back to this blog.

#OnceSavedAlwaysSaved #OSASRefuted #FallFromGrace #BiblicalDoctrine #EternalSecurityMyth #ApostasyIsReal #SalvationConditioned #FaithAndObedience #KJVOnlyTruth #ChristianWarning #ChurchDoctrine

Disclaimer | Privacy Policy | Support This Work

🔙 Back to Table of Contents

---

Ang Pinagmulan at Kamalian ng “Once Saved, Always Saved” (OSAS)

Isang Biblikal na Pagsisiwalat

Doktrinal na Pagsusuri gamit ang Ang Banal na Kasulatan

---

Panimula: Ang Tanong Tungkol sa Walang Hanggang Kaligtasan

Ang doktrina ng Once Saved, Always Saved (OSAS) ay nagtuturo na kapag ang isang tao ay naligtas na, hindi na niya kailanman mawawala ang kaligtasan kahit pa siya ay magkasala, tumalikod, o magrebelde laban sa Dios. Madalas itong tinatawag na “eternal security” sa teolohiya ng mga Protestante.
Sa pag-aaral na ito, ating susuriin ang pinagmulan nito, titingnan ang mga bersikulong ginagamit upang suriin ito, at ipapakita mula sa Kasulatan lamang — ang tanging pamantayan ng katotohanan — na ang OSAS ay isang maling aral.

 

I. Kasaysayan ng OSAS (Maikling Konteksto)

Bagaman marami ngayon ang naniniwala na ang OSAS ay galing pa sa mga apostol, ang maayos na sistemang turo nito ay nagmula kay John Calvin sa doktrinang Perseverance of the Saints (isa sa mga bahagi ng TULIP). Pinalaganap ito ng ilang mga Baptist na teologo gaya ni Charles Stanley, at ng mga modernong evangelical churches.

Ngunit sa kasaysayan, kahit ang mga tinaguriang “church fathers” gaya nina Tertullian, Origen, at maging si Augustine, ay nagturo na posible ang apostasy o pagtalikod sa pananampalataya.

Higit sa lahat, ang mga apostol mismo ay paulit-ulit na nagbabala sa mga iglesia na huwag lumayo sa pananampalataya (Gawa 20:29–30; Galacia 5:4; Hebreo 6:4–6). Ipinapakita nito na ang unang iglesia ay hindi naniniwala sa unconditional security.

 

II. Ang Pinakapuso ng Kamalian ng OSAS — Ang Maling Pagka-unawa sa Biyaya at Pagsunod

Ang ugat ng pagkakamali ng OSAS ay ang kanilang pakahulugan sa panimulang pag-aaring-ganap (justification) at ng pinal na kaligtasan (final salvation) na parang iisa. Ngunit malinaw na itinuturo ng Biblia na ang mananampalataya ay dapat manatiling tapat hanggang wakas (Apocalipsis 2:10), at hindi sapat na magsimula lamang sa pananampalataya — kailangan din itong tapusin nang may katapatan (2 Timoteo 4:7–8).

 

III. Mga Talatang Madalas Gamitin sa Kamalian ng OSAS — Ang Pagpapabulaan

1. Juan 10:28–29 – “At sila'y binibigyan ko ng walang hanggang buhay; at kailan ma'y hindi sila malilipol, at hindi sila aagawin ng sinoman sa aking kamay.”

Pahayag ng OSAS:
Hindi na raw mawawala ang kaligtasan dahil walang makaaagaw sa kamay ni Cristo.

Pagpapabulaan:
Totoo na walang sinomang tao ang makakakuha ng tupa ni Cristo sa pamamagitan ng anomang puwersa, ngunit maaari silang kusang lumayo. Hindi sinasabi ng talata na hindi maaaring umalis ang tao sa sarili niyang kagustuhan o kapasyahan.
Ang mga tupa ni Jesus ay yaong patuloy na nakikinig at sumusunod sa Kanya (tal. 27). Ang pagtalikod ay hindi pag-agaw mula sa labas kundi kusa o sariling pagpapasya ng paglayo mula sa loob.

 

2. Roma 8:38–39 – “Sapagka't ako'y naniniwalang lubos, na kahit ang kamatayan man, kahit ang buhay,… ay hindi makapaghihiwalay sa atin sa pagibig ng Dios, na nasa kay Cristo Jesus na Panginoon natin.”

Pahayag ng OSAS:
Hindi na raw maaaring mawala ang kaligtasan dahil walang makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Dios.

Pagpapabulaan:
Ang pag-ibig ng Dios ay totoo at hindi nagbabago, ngunit ang kaligtasan ay nakasalalay sa pananatili kay Cristo (Juan 15:6).
Ang ibig sabihin ng talata ay walang puwersang panlabas ang makapipilit na ihiwalay tayo sa Dios — ngunit maaari nating piliing tumalikod.
Mahal ng Dios ang Israel, ngunit hinatulan Niya sila nang sila’y naging suwail (Jeremias 31:3; cf. Oseas 9:15). Ang pag-ibig ng Dios ay hindi katumbas ng awtomatikong kaligtasan.

 

3. Efeso 1:13–14 – “…na sa kaniya rin naman, mula nang kayo'y magsisampalataya, ay kayo'y tinatakan ng Espiritu Santo, na ipinangako,”

Pahayag ng OSAS:
Ang “tatak” daw ng Espiritu ay patunay ng permanenteng kaligtasan.

Pagpapabulaan:
Ang salitang Griyego para sa “tinatakan” (sphragizō) ay nangangahulugang markado o pinagtibay, hindi nangangahulugang “hindi na mababago.”
Sabi nga sa Efeso 4:30, “At huwag ninyong pighatiin ang Espiritu Santo ng Dios, na sa kaniya kayo'y tinatakan hanggang sa kaarawan ng pagkatubos.”
Ang tatak ay may bisa hangga’t hindi natin pinipighati ang Espiritu. Kaya ito ay may kondisyon, hindi awtomatikong garantiya.

 

IV. Mga Hindi Maitatwang Patunay ng Biblia Laban sa OSAS

Narito ang mga malinaw at tuwirang talata na hindi kayang ipaliwanag ng OSAS:

1. Galacia 5:4

“Kayo'y hiwalay kay Cristo, kayong nangagiibig na ariing-ganap ng kautusan; nangahulog kayo mula sa biyaya.”

Hindi Maitatangging Pahiwatig:
Maaaring mahulog sa biyaya — pinabubulaanan nito ang “once in grace, always in grace.”

 

2. Hebreo 3:12–14

“Magsipagingat kayo, mga kapatid, baka sakaling mayroon sa kanino man sa inyo ng isang pusong masama na walang pananampalataya, na naghihiwalay sa inyo sa Dios na buhay:… Sapagka't tayo'y nagiging kabahagi ni Cristo, kung ating iniingatang matibay ang pasimula ng ating pagkakatiwala hanggang sa katapusan:”

Hindi Maitatangging Pahiwatig:
Ang kaligtasan ay may kondisyon — ang patuloy na katatagan sa pananampalataya hanggang wakas.

 

3. 2 Pedro 2:20–22

“Sapagka't kung, pagkatapos na sila'y makatakas sa mga pagkahawa sa sanglibutan sa pamamagitan ng pagkakilala sa Panginoon at Tagapagligtas na si Jesucristo, ay muling mahalubiluhan at madaig niyaon, ay lalong sumasama ang huling kalagayan nila kay sa nang una.”

Hindi Maitatangging Pahiwatig:
Ang pagtalikod ay nagbubunga ng mas masahol na kalagayan kaysa dati — patunay na maaaring mawala ang kaligtasan.

 

4. Apocalipsis 3:5

“Ang magtagumpay ay daramtang gayon ng mga mapuputing damit; at hindi ko papawiin sa anomang paraan ang kaniyang pangalan sa aklat ng buhay,…”

Hindi Maitatangging Pahiwatig:
Kanino sinabi ang, “hindi ko papawiin”? Sa, ”Ang magtagumpay.” Tandaan natin na ang kausap dito ay mga Kristiyano na sa iglesia sa Sardis. Ngayon, anong mangyayari sa mga hindi magtatagumpay, samakatuwid ay yaong magpapabaya? Malinaw na maaari itong pawiin — ang kaniyang pangalan sa aklat ng buhay. Isa itong matinding katunayan laban sa OSAS.

Pagtingin sa Griyego – Ang Salitang “Overcometh” (νικῶν, nikaō)

Ang salitang “overcometh” (νικῶν, nikaō) ay mula sa pandiwang Griyego na νικάω na ang ibig sabihin ay magtagumpay, manaig, o madaig.
Sa anyong gramatikal, ito ay isang present active participle, na ang literal na kahulugan ay “ang patuloy na nagtatagumpay.”
Ibig sabihin, ito ay tuloy-tuloy na kilos, hindi isang minsanang tagumpay lamang.

Dahil dito, ang pangakong ni Cristo — “Hindi ko papawiin ang kaniyang pangalan sa aklat ng buhay” — ay may kundisyon: ito’y para lamang sa mga magtatagumpay.
Hindi ito tumutukoy sa isang minsanang pananalig, kundi sa tapat na pananatili hanggang wakas.

Ang parehong anyo ng salitang ito ay ginamit din sa Apocalipsis 2:7, 2:26, at 1 Juan 5:4, na pawang nagpapakita ng isang buhay na patuloy na nagwawagi, hindi basta isang nakaraang tagumpay ng pananampalataya.

 

V. Mga Babala ng mga Apostol at mga Kundisyon ng Kaligtasan

Kasulatan	Kundisyon para sa Kaligtasan
Mateo 10:22	“datapuwa't ang magtitiis hanggang sa wakas, ay siyang maliligtas.”
Colosas 1:23	“Kung tunay na kayo'y mamamalagi sa pananampalataya, na nababaon at matitibay, at di makilos…”
1 Corinto 9:27	“baka sakaling sa anomang paraan,… ay ako rin ay itakuwil.”
Hebreo 10:26–27	“Sapagka't kung ating sinasadya ang pagkakasala… ay wala nang haing natitira pa…”

 

VI. Ang Kaligtasan ay Isang Pakikipagtipan, Hindi Isang Minsanang Karanasan

Ang kaligtasan ay inilalarawan sa Biblia bilang:

• Paglalakad – (1 Juan 1:7)
• Pakikipaglaban – (1 Timoteo 6:12)
• Pagtakbo sa paligsahan – (Hebreo 12:1)
• Ugnayan ng puno at sanga – (Juan 15:1–6)

Lahat ng ito ay nagpapakita ng tuloy-tuloy na pakikibahagi, hindi isang minsanang karanasan.
Sinabi mismo ni Jesus:

“Kung ang sinoman ay hindi manatili sa akin, ay siya'y matatapong katulad ng sanga, at matutuyo; at mga titipunin at mga ihahagis sa apoy, at mangasusunog.” (Juan 15:6)

 

VII. Pagtingin sa Salitang Griyego na Ginamit – Hebreo 6:6

“At saka nahiwalay...” (fall away)
Ang salitang Griyego ay παραπίπτω (parapiptō), na ang ibig sabihin ay lumihis o tumalikod.

Ito’y nagpapakita ng sadyang paglayo, hindi basta pagpapa-anod. Ang ganitong pagtalikod ay nagiging mahirap ibalik sa pagsisisi — hindi dahil ayaw magpatawad ng Dios, kundi dahil ang puso ng tao ay naging matigas (Hebreo 3:13).

 

VIII. Pangangaral at Panawagan: Ang Panganib ng Maling Pag-asa

Ang paniniwala sa OSAS ay nagbibigay ng huwad na kapanatagan — isang pakiramdam na ligtas kahit wala nang pagbabantay o pagsisisi. Ngunit binalaan tayo ni Jesus:

“Datapuwa't mangagpuyat kayo sa bawa't panahon, na mangagsidaing, upang kamtin ninyo ang makatakas sa lahat ng mga bagay na ito na mangyayari, at upang mangakatayo kayo sa harapan ng Anak ng tao.” (Lucas 21:36)

Ang kaligtasan ay kaloob ng Dios, ngunit dapat ingatan sa pananampalataya at pagsunod (Filipos 2:12; Judas 21).

 

Panghuli: Minsang Naligtas, Dapat Manatiling Tapat — o Tuluyang Mawawala

Itinuturo ng Biblia ang kondisyunal na kaligtasan — ang isang mananampalataya ay maaaring matisod, malinlang, at tuluyang maligaw kung hindi siya magpapatuloy sa pananampalataya.

Kaya’t pakinggan natin ang babala ng Hebreo 4:1:

“Mangatakot nga tayo, yamang may iniwang pangako ng pagpasok sa kaniyang kapahingahan, baka sakaling sinoman sa inyo ay maging tulad sa di nakaabot niyaon.”

Endnotes: Historical Origins of OSAS

1. Charles Stanley, Eternal Security: Can You Be Sure?, Thomas Nelson Publishers, 1990.
    – Stanley wrote: “Even if a believer for all practical purposes becomes an unbeliever, his salvation is not in jeopardy.” (p. 93)
2. Tertullian, On Modesty, Chapter 21.
    – Tertullian affirms that salvation is conditional, saying: “He that endureth to the end, the same shall be saved, not he that begins but he that continues.”
3. Origen, Against Celsus, Book 3, Chapter 13.
    – Origen plainly states: “It is possible, after one has received the knowledge of God, to fall away and perish.”
4. Augustine, On Rebuke and Grace, Chapter 9.
    – Augustine acknowledged that those regenerated “can, by their own will, fall into disbelief and evil works, and so perish.”
5. Philip Schaff, History of the Christian Church, Vol. 2, Chapter 12.
    – Schaff summarizes: “The possibility of a fall after baptism and the loss of salvation was the prevailing doctrine of the ancient church.”
6. J.N.D. Kelly, Early Christian Doctrines, HarperOne, 2004 edition, p. 412.
    – Kelly confirms: “There is no doubt that the primitive Church held the possibility of falling from grace.”

---

by

Maaaring ibahagi, i-print, ipangaral, o i-repost ang mga artikulo dito kung hindi ito babaguhin, panananatilihin ang tema ng layunin, hindi ipagbibili o gagamitin para kumita, at may malinaw na link pabalik sa blog na ito.

#KaligtasangApostoliko #PagkatalikodAyTotoo #LigtasBaTalaga #BiblikalNaPananampalataya #ContraOSAS #PananampalatayaAtPagsunod #ADB1905 #KatotohananNgKasulatan #PanganibNgFalseSecurity #IglesiaNgDios

Disclaimer | Privacy Policy | Support This Work

🔙 Back to Table of Contents

---